Archive for enero 22, 2008

Sostiene Pereira, de Antonio Tabucchi

 

Lisboa en 1938, o réxime salazarista ten baixo a súa opresión á sociedade portuguesa, mentras, a Guerra Civil española chama ás portas, e sobre toda Europa esténdese un amplo manto de totalitarismo que ameaza ás democracias occidentais.

En medio de todo esto, Pereira, un solitario xornalista anclado no pasado que traballa nun deprimente xornal lisboeta no que se ocupa da sección de cultura. Necesitado dun colaborador, contrata a Monteiro Rossi, un xoven comprometido coa resistencia antifascista que conseguirá que Pereira se de conta do que sucede no seu país e que remate, tras a morte do seu amigo a mans da policia portuguesa, escribindo un artigo de denuncia do réxime para escapar logo a Francia, símbolo da libertade.

 

Sostiene Pereira é, ademáis dunha excelente novela, na que se constrúe un personaxe emblemático da literatura -Pereira, coa imaxe cinematográfica inesquecible de Marcelo Mastroianni na adaptación cinematográfica-, unha reinvidicación do compromiso, do compromiso político e social necesario por parte dos intelectuais, nunca época na que cada vez é máis corrente, pola espiral de privacidade na que estamos inmersos, o baleiro ideolóxico dunha gran parte da sociedade.

Esta novela de Tabucchi é a historia dun home de 65 anos que comprende, tras anos de illamento, a necesidade de mancharse e tomar partido. Unha vez decidido esto, poderá camiñar entre a xente pola rúa sen medo á morte, porque sabe que a súa loita fronte á barbarie non será en balde.

                                                                                                                                                    Javier Rey Veloso

Anuncios

enero 22, 2008 at 10:34 pm Deja un comentario

INSIDE THE WRITER’S MIND: Writing Narrative Journalism by Stephen G. Bloom

bloom07.jpgStephen G. Bloom é un xornalista Americano e professor desta especialidade na Universidade de Iowa, en Iowa City. Bloom estudou na Universidade de California, Berkeley e graduouse con un B.A. en 1973. Escribiu para The Angeles Times, The San Jose Mercury News, The Dallas Morning News e The Sacramento Bee. Tamén foi editor da sección nacional do Latin American Daily Post.

 Inside the Writer’s Mind: Writing Narrative Journalism é unha achega de 30 historias moi diferentes, escritas para revistas, xornais e Internet. Entre as historias que Stephen G. Bloom disecciona hai perfís de asasinos, dun matrimonio que asinou un pacto suicida, dunha notable abortista…

Bloom ofrécelle ós lectores unha mirada ó interior de cada historia dicíndolle como foi escrita, ademais das implicacións e complicacións que supuxeron. Para cada historia, o autor dá:

    – Unha explicación de como se lle ocorreu escribir sobre o tema e o contexto no que a historia se desenvolveu.

    – Os seus métodos de investigación e a forma de entrevistar, organizar o texto e escribir.

    – Un epílogo para actualizar ó lector do impacto que cada historia xerou.

    – E unha serie de exercicios para practicar coas nosas propias historias de non ficción.

Os xéneros que trata son dende a crónica e o artigo ata a reportaxe. O estilo é literario (Writing Narrative Journalism) e entre as historias que recompila esta antoloxía, teño que dicir que me chamaron especial atención as seguintes (tanto pola forma de escribir, o tema e a estrutura do texto):reagan1.png

    – ‘Busy Signal’ à O pasotismo dos centros de saúde. Historia escrita en primeira persoa cun toque humorístico e irónico.

    – ‘Death of an American Dream’ à Pacto suicida entre un matrimonio culpando á economía de Reagan. Unha reportaxe moi literaria que reflicte dun xeito notable o traballo de documentación e investigación do xornalista.

    – ‘Yo!’ à Un artigo que destripa o uso da palabra española YO nos EE.UU.

Outros son: ‘San Francisco’s Worst Kept Secret’, ‘Yugoslav Prince Covets a Crown’ e ‘What’s That in Your Mouth?’  

Verónica Sanmarco Janeiro

enero 22, 2008 at 9:47 pm Deja un comentario

El periodismo es un cuento, Manuel Rivas

manuel-rivas.jpg

“Otra escena. En la Facultad de Ciencias de la Información de Madrid. Presento un ejercicio. El profesor me regaña: <Esto no es periodismo, ¡esto es literatura!>.Otra lección invertida. Yo ya sabía que tenía razón. Que nunca, nunca le haría caso”.            

¿Qué sucedería si los periodistas se negasen a escribir simplemente noticias? ¿Qué pasaría si la noticia se convirtiese en literaria sin dejar de ser veraz? Pues lo que acontecería sería fácil de resumir: Que muchos se echaría las manos a la cabeza y los periodistas rebeldes se transformarían en grandes comunicadores.            

Ésta es, sin duda, la gran reivindicación de Manuel Rivas: transformar el periodismo en un cuento real y fiel a los hechos. Que algo sea literario no significa que por ello tenga que ser ficticio. Como bien dice Rivas lo que recordaremos siempre de una pieza informativa en prensa, televisión o radio es la parte que tenga de literatura, la parte que consiga mover los sentimientos y hacernos reflexionar sobre el tema que contamos. Si la dimensión literaria no apareciese en nuestros trabajos, si con ellos no consiguiésemos el gran objetivo de mover las conciencias para cambiar una situación injusta, ¿de qué serviría lo que hacemos?            

Creo que para cada uno hay un texto en este libro que le haría apoyar la idea de ese periodismo literario que refleja El Periodismo es un cuento. Yo también lo encontré. Y aunque podría elegir muchos, sólo ha habido uno que me ha rematado la idea aquella de escribir desde el corazón: Un lugar en la Tierra. Si alguien consigue reflejar la realidad, hacerte recordar, volver a vivir,… a través de un periodismo que comunica desde el corazón, que es veraz pero sentimental, que es familiar y cálido y tierno, que se preocupa por las pequeñas cosas, por lo que no es noticia inmediata… Ese alguien es un Gran Periodista.            

Clara Bernal Castro

enero 22, 2008 at 7:12 pm Deja un comentario

EL MUNDO DE HOY

El mundo de hoy non é senón algo asi coma unha homenaxe ao seu autor, Ryszard Kapuscinski, toda unha institución dentro do xornalismo. E nada mellor para esta pseudo-homenaxe ca compilar nunha soa obra fragmentos de escritos e libros seus, xunto con declaracións extraidas de conferenzas e entrevistas.

A través desta escolma coñecemos non só a súa visión do xornalismo, da súa realidade e de como facer ben este traballo, senón tamén máis detalles coma o seu contacto coa literatura, contacto reflexado en poemas ou textos coma ‘El Tieso’, gran exemplo dunha boa mestura de xornalismo e literatura.

E como colofón, a súa especialidade, o reporteirismo de ámbito internacional. unha serie de textos onde se repasan os seus contactos con e por todo o mundo. Todo un estudo antropolóxico, social e humano do mundo no que vivimos, dando especial importancia aos lugares máis esquecidos: África, Asia, Latinoamérica,… o bautizado como terceiro mundo, de onde ninguén escribe nada e de onde ninguén se lembra xa. El mesmo afirma que o prefire ao mundo occidental, cansado xa del e da súa visión da realidade, coma se tivese que ver sempre con el, coma se non se atopase outra opción cá que non pasa por el. Ademais, deste mundo avanzado xa se lembra xente abonda, por iso cómpre celebrar que exista alguén que poña voz a eses mundos esquecidos.

Manuel rodriguez santabaya    2º xornalismo  C

enero 22, 2008 at 4:11 pm Deja un comentario


enero 2008
L M X J V S D
« Dic   Feb »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Arquivo